Ik ben erachter gekomen dat ganzen doorgaans de verkeerde richting op vliegen. Althans, de verkeerde richting vanuit fotografisch oogpunt. Het kan ook zijn dat ik aan de verkeerde kant van het water stond. Wie is er nu een domme gans? Maar goed, als ik een slimme gans zou zijn en er staat een fotograaf met een lens te zwaaien, dan zou ik ook wegvliegen. Ganzen zijn in elk geval zeer geschikt als wildlife-oefenmateriaal, omdat ze groot zijn en makkelijk te vinden. Ik kan natuurlijk een nog makkelijkere weg kiezen door naar een betaalde vogelhut te gaan of een kaartje te kopen voor een vogelshow of de dierentuin. Om in dat laatste geval een nog grotere vogel uit te kiezen. Bijvoorbeeld de struisvogel, die vliegt tenminste niet weg in de verkeerde richting. Dat voelt dan voor mij wel een beetje als valsspelen. Al sluit ik niet uit dat ik het een keer ga doen. De vogelhut bedoel ik dan, niet de struisvogel. Het was in ieder geval weer een mooi begin van de ochtend op het Dwingelderveld.
Nadat de ganzen via het luchtruim in verkeerde richting gevlogen zijn. Is het eindelijk weer eens tijd voor mijn passie. Het landschap. Nieuwe dingen proberen en leren is leuk, maar het landschap blijft nummer één. Ik ben verrast door de mist die boven en rondom het water Zandveen hangt, want de digitale data op mijn telefoon had de avond ervoor wat anders voorspeld. Ik betrap mijzelf er wel eens op dat ik in mijn voorbereiding zoek naar redenen om niet om 4 uur op te gaan staan, in plaats van te zoeken naar de kansen om wel vroeg de wekker te zetten. Deze ochtend was er geen mist voorspeld en de zon zou door bewolking pas wat later op de ochtend zichtbaar zijn. Met die kennis was ik de avond ervoor laat gaan slapen en had ik geen wekker gezet. Toch werd ik (uit instinct?) om 4 uur wakker en onder het mom van: ik ben nu toch wakker reed ik naar het Dwingelderveld. Zo zie je maar weer dat het lokaal heel anders kan uitpakken. Eigenlijk moet je gewoon altijd gaan.
